مقالات و تحقیقات

آموزش کاشت بذر در سینی نشا

کاشت نشا

تهیه بستر نشا

آموزش کاشت بذر

خاک نشا باید دارای بافتی یکنواخت و با چسبندگی لازم و دارای زهکشی مناسب باشد ( زهکش کامل از تجمع زیاد آب جلوگیری کرده و اکسیژن کافی در اختیار نشا قرار می دهد.) به علت محدود بودن فضای گلدان ها و یا سینی های نشاء خاک موجود درآنها باید مواد غذایی و آلی مورد نیاز گیاه را تا زمان انتقال نشا به زمین اصلی داشته باشد. زیرا در زمان رشد گیاه در خزانه معمولا از کودهای سرک استفاده نمی شود. بهترین ماده برای بستر نشا پیت ماس می باشد. در محیط متخلخل و پنبه ای شکل پیت ماس، بذر زودتر سبز شده و امکان گسترش ریشه زیاد تر است. البته میتوان برای تهیه خاک گلدان به صورت زیر نیز عمل کرد:

انواع بستر نشا

روش اول :

1- کود دامی کاملا پوسیده (2 قسمت)

2- خاک جنگلی یا خاک برگ یا پیت موس (2قسمت)

3-شن شسته شده درشت یا ماسه بادی ( 1 قسمت)

روش دوم:

1- کود دامی پوسیده (6 قسمت)

2- خاک معمولی (3 قسمت)

3- شن شسته شده درشت (1 قسمت)

روش اول ترجیح داده می شود. بهترین حالت این است که خاک 2-3 ماه قبل از کار تهیه شود. ترکیب خاکی که ایجاد شد توسط کارگر از الک یک سانتی متری رشد شده تا خاک یکنواخت و یک دست شود. سپس خاک را انباشته کرده روی آن را آب می ریزند. توده خاک را هر 7 تا 8 روز یکبار زیر و رو کرده و مجددا آب داده و آن را در معرض نور خورشید قرار می دهند تا ضد عفونی شود. اینکار منجر به ایجاد خاکی با کیفیت و بافت متخلخل می شود.  معمولا یک هفته قبل از کشت نشا از کودهای سوپر فسفات، سولفات پتاسیم و نیترات آمونیوم به ازای هر متر مکعب از هرکدام نیم کیلوگرم استفاده می شود. اگر به جای سوپر فسفات از فسفات آمونیوم استفاده شود نیزا به استفاده از نیترات آمونیوم نیست. اگر نیترات نباشد از اوره استفاده می شود که البته فرم گلخانه نیست و گاز آمونیاک تولدی می کند. میتوان مقداری سم قارچ کش و حشره کش نیز به خاک اضافه کرد و آن ها را با خاک نشاء مخلوط نمود.

 

خرید پرفروش ترین و با کیفیت ترین کود هیومیک اسید از فروشگاه اینترنتی کشاورزنت :

پوهوموس هیومیک اسید 73 درصد

 

پوهوموس: محصول کشور آلمان دارای 73 درصد هیومیک اسید

(برای خرید کلیک کنید)

هیومیک-اسید-فیتوسولوشن

فیتوسولوشن : محصول کشور آلمان دارای 70 درصد هیومیک اسید

  (برای خرید کلیک کنید)

 

برای خرید کود هیومیک اسید با شماره های 09917916682-09112736082 تماس حاصل فرمایید.

ضد عفونی خاک نشا

خاک مورد استفاده برای نشا باید استریل (از بین بردن قارچ ها و بذور علف های هرز) و شستشو (از بین بردن نمک های اضافی که باعث سوختن نهال های جوان می شود) شود.معمولا خاک را به ضخامت 30 سانتی متر پهن می کنند ( بهتر است روی سیمان یا نایلون پهن شود) و برای ضد عفونی آن از مواد زیر استفاده کنند:

فرمالین 40 درصد : مقدار مصرف آن یک لیتر در هر 39 لیتر آب است. این سم را روی خاک می پاشند و بعد از 5 روز هوادهی میکنند. بعد از 20 روز بذرکاری انجام می شود.

کاپتان  50 درصد: 400 گرم از این قارچکش به ازای هر مترمکعب با خاک مخلوط می شود. در گلخانه های بزرگ این ماده کاربرد چندانی ندارد زیرا برای اینکه اثرش زیاد باشد باید مقدار زیادی استفاده شود.

مانکوزب (دیتان ام 45): یک کیلوگرم  از این قارچکش به ازای هر 200 لیتر آب همراه با دیسک با خاک مخلوط می شود.

رزالاسیل : قارچ کش تماسی و سیستمیک بوده که این قارچ کش نیز یک کیلوگرم  از این قارچکش به ازای هر 200 لیتر آب همراه با دیسک با خاک مخلوط می شود.

انواع سینی نشا

انواع ظروف مخصوص نشا

برای نشاکاری از گلدان های کاغذی، مقوایی، پلاستیکی یا کیسه های پلاستیکی سیاه یا لیوان یکبار مصرف یا سینی های مخصوص نشاء استفاده می شود. کف لیوان ها یا ظروف نشا سوراخی به قطر 0/5 سانتی متر ایجاد می شود تا آب اضافه آن خارج شود و تهویه صورت گیرد. برخی کشاورزان در تکه زمینی بذور را می کارند و زمانی که برای انتقال آماده شد، نشا را با خاک اطراف آن به صورت یک قالب در آورده و به زمین اصلی منتقل می کنند. در این صورت ممکن است به ریشه های نشا آسیب رسیده و ریشه ها قطع شوند که این عامل در بعضی از گیاهان باعث خشک شدن و مرگ نشا می گردد.

بعضی از کشاورزان نیز بذرها را در سینی های نشا که حاو ی تعداد زیادی حجره های کوچک می باشند، کشت کرده و سپس بذرهای جوانه زده را به گلدان های بزرگتر و سرانجام به زمین اصلی گلخانه منتقل می نمایند. سینی های نشا فضای کمتری را اشغال می کنند و کنترل شرایط محیطی لازم برای جوانه زنی بذر  در آن ها راحت تر بوده و هزینه کمتری در بر دارد. ولی انتقال نشاها از سینی نشا به گلدان و سپس به گلخانه باعث افزایش هزینه کارگری می شود.

انتخاب یک سینی نشا مناسب نیازمند برنامه ریزی دقیق است. یکی از عوامل مهم جابجایی نشا ها می باشد. ابعداد و متراژ محل نگهداری نشاها نیز در انتخاب سینی نشا موثر است. کیفیت سینی نشا اخیرا بسیار مورد توجه کشاورزان است به طوریکه در صورت استفاده از سینی های نشا بی کیفیت در هنگام انتقال نشا ها با مشکلات زیادی برخورد خواهید کرد. همچنین هرچند تعداد حفره های سینی های نشا کمتر باشد مقدار نور بیشتر و فضای بیشتری برای رشد نشا وجود دارد. برای تولید محصولات مختلف از سینی های نشا مختلفی استفاده می شود. در تولید نشا گوجه فرنگی از سینی های نشا 170 – 162 – 128 و 105 حفره استفاده می شود. در تولید سایر محصولات صیفی مانند خربزه و هندوانه و خیار از سینی های نشا 95 و 72 حفره استفاده می شود.

نکات مهم در انتخاب سینی نشا

نکته قابل توجه در اینجا حجم سینی های نشا می باشد که باید با توجه به نوع گیاه و مدت زمان توقف نشا در گلدان انتخاب شود زیرا در غیر این صورت :

1- در سینی های نشا کوچک، خاک کمتری جا گرفته و در نتیجه نشا مواد غذایی کمتری برای رشد خود دارد و در صورت طولانی شدن مدت نشا کاری نشا با کمبود مواد غذایی روبرو خواهد شد.

2- در سینی های نشا کوچک، عمل تهیه به درستی انجام نمیگیرد و نشا در حین رشد خود با کمبود اکسیژن در خاک روبرو می شود.

3- در سینی های نشا کوچک، ریشه جای کافی برای رشد نداشته و نشا نمی تواند به رشد معمولی خود ادامه دهد.

در هر صورت اگر فضا و مواد غذایی لازم و کافی برای رشد نشا فراهم نشود به هدف اولیه نشا کاری که پرورش و تولید نشاهای قوی و سالم است نرسیده و در تولید و عملکرد نهایی اثر منفی خواهد گذاشت. بنابراین استفاده از سینی های نشا مناسب هرچند ممکن است هزینه تولید را افزایش دهد اما این امکان را به تولید کننده خواهد داد که بتواند برای مدت طولانی تری نشا ها را در محل تکثیر نگهداری کند، در نتیجه هزینه سوخت به خاطر کوچک بودن محیط خزانه نسبت به گلخانه اصلی، کاهش می یابد و استفاده از نور مصنوعی در فضای محدود خزانه برای مدت طولانی تری امکان پذیر می شود.

در صورت استفاده از سینی های نشا چند بار مصرف میتوان در دوره های بعدی نشا کاری هم از آن ها استفاده کرد، الته باید در ماده ضد عفونی کننده خیسانده شده و سپس با آب شسته شوند تا عوامل بیماری زا نابود شوند. نکته دیگر در نشا کاری رعایت فاصله بین گلدان های نشا می باشد. عدم رعایت این فاصله باعث می شود که تهویه مناسبی در اطراف نشا ها وجود نداشته باشد و بین نشاها رقابت نوری بوجود آید که هردو مورد باعث ضعیف شدن نشا و رشد نامتناسب و غیر یکنواخت آن می شود. وجود منفذ انتهایی جهت خروج آب اضافی در گلدان های نشا باعث می شود که ریشه از محل سوراخ ها خارج شود و در صورت تماس با خاک، وارد آن شده و در موقع انتقال و جابجایی نشا به گلخانه خساراتی را بخصوص در مورد خانواده کدوییان که به آسیب دیدگی ریشه حساس هستند بوجود آورد. بنابراین ظروف نشا بایستی روی ارتفاع قرار گیرد به سبکی که زیر ظروف نور ببیند در این صورت ریشه در صورت خروج از گلدان به دلیل تماس با نور به داخل محوطه تاریک گلدان برگشت می کند.

کاشت بذر در سینی نشا

آموزش کاشت بذر در سینی نشا

هر سینی نشا حدود 3.7 تا 4 لیتر بستر کشت نیاز دارد. بعد از تهیه بستر مناسب کشت و همچنین ضد عفونی بستر کشت و انتخاب بذر مناسب، میبایست محل نگهداری بذر را فراهم نمود. کشاورزان معمولا در کنار زمین اصلی یا محل مناسب دیگر فضایی را به منظور نگهداری نشا ها تا زمان برداشت فراهم میکنند. این گلخانه های کوچک که خزانه نیز نامیده  میشوند مساحت کوچکی داشته و نیز ارتفاع آن ها نسبت به گلخانه های تولید و پرورش کمتر می باشد. در خزانه بایستی تمامی امکانات لازم و ضروری برای تولید نشا فراهم باشد. شرایط محیطی در خزانه در بهترین حالت ممکن ولی بسته به محصول متفاوت و کنترل شده است. نور، دما و رطوبت مناسب حداقل گزینه های مهم در مورد تولید نشا در خزانه ها است.

بعد از پر کردن سینی های نشا از خاک مناسب مقدار 60 تا 70 درصد حفره های سینی نشا را با خاک مخصوص پر کرده و بذر را در 30 درصد باقی مانده کشت می کنیم. سپس کل حفره ها را با خاک پر کرده آبیاری می نماییم. به منظور افزایش قدرت جوانه زنی بذرها نیز میتوان از انواعی از ترکیبات بذرمال استفاده نمود و طبق دستوراالعمل از آنها استفاده کرد. معمولا اسید های هیومیک باعث افزایش قدرت جوانه زنی بذر می شوند. به طور مثال 1 گرم هیومیک اسید در یک لیتر آب حل نموده و سپس بذرها را به مدت 10 دقیقه در آن خیس میکنیم. بعد از خشک شدن بذرها آن ها را در سینی های نشا کشت کرده و در جای مناسب با نور کافی و دمای مناسب قرار می دهیم.

⇐⇐⇐برای خرید انواع سینی نشا اینجا کلیک کنید⇒⇒⇒

⇐⇐⇐برای اطلاع از قیمت سینی نشا یکبار مصرف اینجا کلیک کنید⇒⇒⇒

منابع:

راهنمای جامع و مصور کشت گلخانه ای خیار و گوجه فرنگی، مهندس ساسان جعفرنیا، 1398،انتشارات سخن گستر.

راهنمای جامع کشت و پرورش صیفی جات، مهندس کیهان خسروی، انتشارات تحقیقات و آموزش کشاوزی، 1395.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *